Miryzaal

Vanaf dit seizoen slaan Muziekcentrum De Bijloke Gent en Hogeschool Gent Conservatorium de handen in elkaar om in de concertzaal Miry van het Conservatorium een reeks hoogstaande kamermuziekconcerten te programmeren. De inleidingen op deze concerten gaan telkens door in de concertzaal Mengal van het Conservatorium.

De concertzaal Miry, met een capaciteit van 500 zetels, heeft een uitmuntende akoestiek voor kamermuziek en werd onlangs volledig gerestaureerd en heringericht. Door er een hoogwaardige muziekreeks in te programmeren geven Muziekcentrum De Bijloke Gent en Hogeschool Gent Conservatorium deze concertzaal meteen de plaats die ze verdient in het Gentse, Vlaamse en internationale muziekgebeuren.

De concertzaal Miry wordt genoemd naar Karel Miry (1823-1889), die in 1871 onderdirecteur werd van het Conservatorium. In zijn tijd genoot Karel Miry grote bekendheid door zijn vele opera’s, operettes en zangspelen. Vandaag is hij vooral bekend als componist van de Vlaamse Leeuw, dat bij decreet van 6 juli 1973 het officiële lied van de Vlaamse Gemeenschap werd. De originele partituur werd onlangs volledig gerestaureerd en behoort vandaag tot de topstukken van de Gentse conservatoriumbibliotheek. Deze bibliotheek heeft een indrukwekkende verzameling voornamelijk 19de-eeuwse partituren (meer dan 150.000 titels).

In de komende jaren zal Muziekcentrum De Bijloke Gent meewerken aan de ontsluiting van dit belangrijk muzikaal patrimonium. De concertzaal wordt weliswaar genoemd naar Karel Miry, maar is zelf van recentere datum. De Stad Gent besliste reeds in 1835 tot de oprichting van een Toonkundig Conservatorium – Joseph-Martin Mengal (1784-1851) werd er de eerste directeur – maar het duurde tot 1897 vooraleer het Conservatorium ondergebracht werd op zijn huidige locatie aan de Hoogpoort. Het feit dat het huizenblok, bestaande uit de Zwarte Moor aan de Hoogpoort en de Refuge van de Abdij van Ename (de zogenaamde Achtersikkel), aansloot bij het “Théâtre Flamand” speelde hierbij geen onbelangrijke rol. Aanvankelijk was het immers de bedoeling de theaterzaal ook voor concerten te gebruiken. Conservatoriumdirecteur Adolphe Samuel zag dit evenwel niet zitten en deed er alles aan om een zaal te laten bouwen die specifiek voor muziek geschikt was. Met de opening in 1903 van de Miryzaal werd dit laatste een feit.