Bruno Weil en Tafelmusik behoren tot de koplopers onder de interpreten van de classicistische muziek. Brautigam en Mozart zijn twee handen op één buik. De combinatie met Tafelmusik luidt dus veelbelovend.

De laatste jaren van zijn korte leven liet Mozart zijn expressionistische kant duidelijker aan de oppervlakte komen. In het ‘Pianoconcerto nr. 24’ krijgen we dramatiek, veel voorkomende chromatiek en harmonische instabiliteit. Mozarts ‘Jupitersymfonie’ is een ander meesterwerk. Het is zijn laatste symfonische werk, geschreven in een uiterst productieve fase. Hij schreef de symfonie in amper enkele weken tijd, van juni tot augustus 1788, en dit tegelijkertijd met ‘Symfonie nr. 39’ en ‘Symfonie nr. 40’. Vermoedelijk wilde Mozart zich met deze drie composities voorbereiden op een Engelandreis, die uiteindelijk nooit is doorgegaan.