Originaliteit, uitzonderlijk vakmanschap, melodische vindingrijkheid en tomeloze energie. Zo wordt de ‘Eerste Symfonie’ van de piepjonge Mendelssohn omschreven.

‘Iedereen solist!’, moet Hindemith gedacht hebben toen hij zijn ‘Concerto voor orkest’ componeerde en met de nodige zorgvuldigheid uitzonderlijk veel solopartijen boetseerde. Als afsluiter de ‘Vierde’ van Brahms. Daarin legt de wat korzelige man een raadselachtige link tussen de tegengestelde werelden van de kamermuziek en de symfonische muziek. Het is dan ook zijn afscheidssymfonie, want hierna wuifde hij het genre van de symfonie voorgoed vaarwel.