MARIANNE FAITHFULL ZINGT KURT WEILL

In het interbellum vormde Kurt Weill een tandem met theaterauteur Bertold Brecht. Even cruciaal was de rol van Weills echtgenote en muze, de actrice en zangeres Lotte Lenya. Zangeressen voor het typische Weillrepertoire zijn dun gezaaid. Een klassiek geschoolde stem is niet voldoende. Een doorleefd stemgeluid als dat van Faithfull heeft het allemaal. Kurt Weill choqueerde de goegemeente met zijn variétéstijl, met het omkegelen van heilige huisjes en het doorprikken van het fatsoen, het uitvergroten van het sentiment en het komische. Het publiek in cabaret, café en cabardouche lustte er pap van. De Bijloke ook.

DE ZEVEN HOOFDZONDEN

Dat uitgerekend Marianne Faithfull – ooit ontdekt door de Rolling Stones en even het liefje van Mick Jagger – het onbevangen plattelandsmeisje uitbeeldt dat in de wijde wereld aan de verleidingen van de zeven hoofdzonden moet weerstaan, is een eigenaardige speling van het lot. Als geen ander is ze geknipt om Brechts wereld van verleiding en begoocheling te boetseren; de donkere kanten van het leven zijn haar niet vreemd. Ze kent de liederen van Weill en Brecht al uit de platencollectie van haar ouders en bestempelt Weills liederen als muzikale bakens van de 20e eeuw. Alleen Faithfull zingt als Faithfull.