Judith Ermert, soliste cello van het Brussels Philharmonic en Severin von Eckardstein, voor eeuwig en drie dagen laureaat van de Koningin Elisabeth Wedstrijd, hebben in Vlaanderen hun tweede thuis gevonden.

Met de twee sonates voor cello en piano van Brahms presenteren ze ongeveer het beste wat er op dat terrein in de 19de eeuw werd afgeleverd. Nochtans, weinigen durven dit repertoire aan en de allergrootsten hebben zich daar ook al eens aan mispakt, zoals de legendarische Jacqueline Du Pré die bijna alles in goud veranderde wat onder haar vaardige vingers kwam, maar er bij Brahms niet in slaagde. De eerste sonate oogt fris, eenvoudig, aandoenlijk onschuldig. De tweede is heel wat complexer, doorwrochten. Beethoven en Bach kijken hier zorgvuldig mee over de schouder.