Johannes Brahms, de constructivist, en Johan Strauss jr., de koning van de Weense wals,sterkere tegenpolen kan je nauwelijks bedenken.

Strauss, die wist hoe je van muziek rijk kon worden, componeerde aan de lopende band operettes, walzen, polka’s en galops. Brahms had bijna vijftien jaar nodig om zijn eerste symfonie geschreven te krijgen. Toch waren het vrienden die elkaars uiteenlopende wegen respecteerden.
Strauss’ aanstekelijke vrolijkheid inspireerde Brahms om zelf ook zijn geluk in dit populaire genre te beproeven. Op bescheiden schaal is hem dat ook wel gelukt. Toen Strauss een wals “met eerbied en bewondering” aan zijn vriend opdroeg, was de korzelige vrijgezel geheel vertederd. De relatie kon niet meer stuk.