Isabelle van Keulen en Ronald Brautigam behoren tot Nederlands meest vooraanstaande musici. Ze presenteren enkele parels van Beethoven en Brahms, die zijn hele leven lang met ontzag naar Beethoven opkeek.

Slechts enkele componisten bezaten de kunst om de sterk contrasterende klankkwaliteiten van piano en viool tot een sonore eenheid te laten versmelten. Bij Beethoven is de pianoforte evenwaardig aan de viool en dat zorgt voor een mooie dialoog. Aan de technische vaardigheden van de uitvoerders worden aanzienlijk hogere eisen gesteld dan bij zijn voorgangers. Ook Brahms stelt bijzonder hoge eisen. In zijn eerste, zeer lyrische sonate, geschreven toen hij 44 jaar was, verklaart hij smachtend de liefde aan Clara Schumann.